Noże do owoców, Orest Fedorowicz Kurliukow
Komplet 12 noży do
owoców wykonanych w znakomitym moskiewskim warsztacie Oresta Fiodorowicza Kurliukowa.
Każdy z noży wykonano z jednego, litego kawałka srebra próby 84. Trzonki
owalne, obłe, środkiem nieco przewężone, zdobione obustronnie skręconymi
kanelurami i neorokokowym kartuszem obwiedzionym półplastycznym ornamentem z
kwiatem niezapominajki. Ostrza noży spiczaste, złocone.
Sztućce sygnowane cechą złotnika oraz cechą warsztatu Oresta Fiodorowicza Kurlikowa a także stosowaną w Rosji w latach 1899 – 1907 cechą państwową z inicjałami moskiewskiego probierza Iwana Lebedkina.
Długość noża – 18.5 cm
Waga 1 noża – ok. 49 gramów
Waga całości – 580 gramów
Warsztat Oresta Kurliukova powstał w Moskwie w 1884 roku. Specjalizował się w wyrobie sreber zdobionych techniką emalii komórkowej w duchu panslawizmu. Wysoka jakość tych wyrobów przyczyniła się do sukcesu firmy, wymienianej dziś obok warsztatów Iwana Pietrowicza Chlebnikowa (z którym Kurlikow współpracował przed założeniem własnego warsztatu) czy Pawła Owczinnikowa. Kurlikow należał do drugiej gildii moskiewskiej, sprzedawał swoje wyroby na dwór książęcy. W 1895 roku wyroby firmy zostały nagrodzone medalem Ministerstwa Finansów. Warsztat Kurliukowa współpracował także z jednym z najważniejszych rosyjskich mistrzów emalii, Fiodorem Rückertem. Od 1910 roku dzieło Oresta Fiodorowicza kontynuował jego syn Mikołaj. W 1914 roku był to jeden z największych warsztatów w Moskwie. Zatrudniał 63 złotników. Firma istniała do 1916 roku.
Bibliografia:
M. M. Postnikowa-Łosewa, N. G. Płatonowa, B. L. Ulianowa, Zołotoje i sieriebriannoje dieło XV-XX ww. (tierritoria SSRR), Moskwa 1995, s. 86, 126, 223
Sztućce sygnowane cechą złotnika oraz cechą warsztatu Oresta Fiodorowicza Kurlikowa a także stosowaną w Rosji w latach 1899 – 1907 cechą państwową z inicjałami moskiewskiego probierza Iwana Lebedkina.
Długość noża – 18.5 cm
Waga 1 noża – ok. 49 gramów
Waga całości – 580 gramów
Warsztat Oresta Kurliukova powstał w Moskwie w 1884 roku. Specjalizował się w wyrobie sreber zdobionych techniką emalii komórkowej w duchu panslawizmu. Wysoka jakość tych wyrobów przyczyniła się do sukcesu firmy, wymienianej dziś obok warsztatów Iwana Pietrowicza Chlebnikowa (z którym Kurlikow współpracował przed założeniem własnego warsztatu) czy Pawła Owczinnikowa. Kurlikow należał do drugiej gildii moskiewskiej, sprzedawał swoje wyroby na dwór książęcy. W 1895 roku wyroby firmy zostały nagrodzone medalem Ministerstwa Finansów. Warsztat Kurliukowa współpracował także z jednym z najważniejszych rosyjskich mistrzów emalii, Fiodorem Rückertem. Od 1910 roku dzieło Oresta Fiodorowicza kontynuował jego syn Mikołaj. W 1914 roku był to jeden z największych warsztatów w Moskwie. Zatrudniał 63 złotników. Firma istniała do 1916 roku.
Bibliografia:
M. M. Postnikowa-Łosewa, N. G. Płatonowa, B. L. Ulianowa, Zołotoje i sieriebriannoje dieło XV-XX ww. (tierritoria SSRR), Moskwa 1995, s. 86, 126, 223
